Zalig Pasen!

¡Hola!

Een Zalig-Pasen-titel om toch een beetje een paasgevoel te krijgen, want hier heb ik niks gemerkt van Pasen, zelfs geen eitjes.. Gelukkig lagen er paaseitjes in de frigo die mama mij eens had opgestuurd :D

Het is weer veel te lang geleden, dus begin ik maar te vertellen vanaf 17 maart: mijn verjaardag! 's Morgens geskyped met mijn vriendinnetjes, wat mis ik jullie toch! Dan ben ik gaan eten in Applebee's aka la Manzanita. Mieke zal het misschien wel kennen, want het is iets van Amerika. Daarna was er een match van Mexico. Jaja we zijn ons aan het voorbereiden voor de wereldbeker in juni tegen Frankrijk, Zuid-Afrika en Uruguay. Een sombrero heb ik al, alleen een truitje moet ik mij nog aanschaffen en dan kan ik beginnen te supporteren!

26 maart ben ik samen met Julie, Kati, Esteban (vrijwilliger) en Henrique (Rotario) naar Playa del Carmen vertrokken. Na een busrit van 19 uur waren we eindelijk aangekomen: veel zon, zee, strand en gringos (Amerikanen dus). In de namiddag zijn we richting Cancun vertrokken: amai, daar is het echt wel schoon. Een keisjiek hotel, zwembad en privéstrand... De volgende dag nog meer genieten van Cancun en dan 's avonds richting Merida vertrokken. Daar hadden we afgesproken met de andere AFS'ers en de stad verkend enzo, de toerist wat uitgehangen dus. 1 april waren we terug in Tuxtla (ik ben zelfs het hele 1-april-gebeuren hier vergeten, want hier wordt dat ergens in december gevierd, 27 december geloof ik dat dat was). Na een uurtje slapen in mijn huisje mocht ik alweer mijn koffers beginnen te maken om een tripje te maken met mijn familie. We waren met ongeveer 25 in totaal: 3 auto's en een busje (het lijkt op een combi) en ik dus met 12 anderen in het busje. Dat was toch wel een chaos: om het uur stoppen om chips en cola te kopen, mango's te kopen ( 3 kilo voor 20 pesos, dat konden we niet laten liggen eh), een kindje dat achter mij zat dat begon over te geven, de baby van mijn tante die begon te wenen, mijn nichten die de hele tijd melige, spaanse muziek aan het zingen waren... De eerste dag zijn we naar Comitan geweest, dat is een dorpje zoals San Cristobal, maar dan een beetje kleiner. De volgende dag zijn we naar Bonampack geweest: Ruïnes van de Mayas. Daar waren ook 2 kleine jongentjes die op z'n 'mayas' praatten. Het waren dus kleinkinderen van el Chambor, dat is de leider van los lacandones en heeft zo een 100 kinderen in totaal. Zij dragen alleen maar een een wit kleedachtig ding. Je mag normaal ook geen foto's maken van ze, want dan steel je hun ziel, maar voor 10 pesos willen ze wel poseren (stiekem hebben we wel foto's getrokken en we zijn hun dus 100 pesos schulig en hebben we hun zieltjes ook gestolen). De dag erop zijn we naar een andere Maya-plaats geweest: Yaxchilan. Veel op en af klimmen in die hitte! We waren daar dan ook in de jungle, maar ik heb geen jaguars of pumas gezien, maar wel 2 schattige aapjes! Die avond vonden we ook geen plaats om te slapen in het 'dorpje', er was ook geen licht meer daar, dus na een uur gezocht te hebben, vonden we dan toch een plaats om te blijven slapen. Het was wel even wandelen en dat zonder licht, dus iedereen met hun gsm. In onze kamer aangekomen, moesten we eerst een paar kaarsjes aansteken, gelukkig was na een uurtje het licht er terug. 's Avonds gingen we dan griezelverhalen vertellen en mijn mama begon met Hans en Grietje, echt wel grappig, maar niet zo eng... Daarna moesten we zien hoe we zouden gaan slapen. We waren met 9 en we hadden 1 tweepersoonsbed. Het werd dus met 6 in dat bed en 2 in een soort veldbedje en mijn neef op de grond. Uiteindelijk ben ik ook op de grond gaan slapen, want met 6 in 1 bed is echt wel te veel. De laatste dag zijn we dan naar las Nubes geweest, een rivier. Daar hebben we wat gezwommen. Het was echt tof totdat ze daar kippen begonnen schoon te maken in de rivier, 20 meter van ons vandaan... En dan was het alweer tijd om naar Tuxtla te gaan. Na 4 dagen was het busje echt wel vol met rotzooi: lege flesjes, lege zakken chips en koeken, zakken vol met mango's en overal babykleren.

Zo, nu zijn jullie weer een beetje mee. Jammergenoeg heb ik geen foto's, want ik ben mijn camera verloren, maar andere mensen hebben wel foto's gemaakt, dus binnenkort zullen die wel op facebook staan.

¡Adíos!