2 maanden in Mexico

¡Hola!

Eerst en vooral sorry dat ik niet nog niet veel heb geschreven. Ik ga nu mijn best doen om over de voorbije maand te schrijven. En ik heb het al aan Leen beloofd: vanaf nu ga ik elke week iets schrijven!

15 september was het hier dus de nationale feestdag. Mexico is nu 199 jaar onafhankelijk, volgend jaar wordt het dus pas echt een groot feest. Op straat zag je alles in het groen, wit, rood (jaja, de kleuren van de vlag). Op straat verkochten ze echt vanalles: toeters, vlaggen, kettingen,... Om 11 uur 's avonds begon dan eindelijk het feest. Er was vuurwerk te zien en dat natuurlijk in de kleuren van de vlag. Het was een avondje met de familie en het was niet zo uitbundig dat ze de hele tijd '¡Viva Mexico!' riepen ofzo. Maar het was wel gezellig. Natuurlijk was er weer eten en drinken in overvloed.

16 september was er een feestje met AFS. We moesten allemaal in traditionele kleren gaan, ik ging als een chiapaneca, jaja ik ben helemaal ingeburgerd in mijn staatje Chiapas. Er was een piñata en ik heb zijn pootje eraf kunnen slaan! We hebben vooral gepraat met de families enzo. Soms kon ik weer niet volgen, maar dat begin ik al gewoon te geraken. We hadden al een nieuwe AFS-meeting gepland, maar die uitstap is er dan toch niet van gekomen. AFS in Tuxtla is niet zo enthousiast, of hoe ik het ook mag noemen.

20 september was er de babyshower van mijn tante hier: 80 vrouwen en een clown. We deden allemaal van die onnozele spelletjes, wat wel grappig was. Natuurlijk werd ik er ook weer uitgehaald om iets te doen als het-meisje-van-België-van-wie-we-de-naam-niet-kunnen-uitspreken. Mijn naam spreken ze hier uit als Rietz, en ik hoor dan ook veel:"Ah, uw naam is Rietz, zoals de koekjes?" Hier zijn dus koekjes die Ritz heten (het smaakt naar tuc-koekjes, dus best wel lekker). Nu terug naar de babyshower: Er waren ook allemaal heel veel cadeautjes die 1 voor 1 werden uitgepakt, best wel saai na een tijdje, maar die babyschoentjes en al die andere kleertjes zijn wel altijd superschattig om te zien. De versieringen die we gemaakt hadden werden op het einde van de avond ook uitgedeeld, ik heb ook iets gekregen: een blauwe kaars met nog heel veel kitch op.

Voor de rest heb ik nog een paar verjaardagen meegemaakt van de familie (3 als ik mij niet vergis). Hier is er dus een heel lang verjaardagsliedje (dat ik nog altijd niet ken) en daarna word je dan met uw hoofd in de taart geduwd. Niet in heel de taart natuurlijk, want anders zouden we niks meer kunnen eten en dat willen we natuurlijk niet!

Ik heb ook al veel naar de voetbal gekeken hier, en ja hoor Mexico gaat naar Zuid-Afrika! Dus dan weten we ook al voor wie we gaan supporteren voor de wereldbeker aangezien België niet geplaatst is. De competitie wordt hier ook goed gevolgd door de familie. Hier supporteren ze voor Cruz Azul (ook met de kleuren blauw-wit). Het is niet de club van Chiapas, dat zijn de Jaguares, want zij zijn veel te slecht (ik denk dat je ze momenteel kan vergelijken met Genk).

10 oktober is dan uiteindelijk het kindje van mijn tante hier geboren. Het is een jongen en hij heet William, maar dat wisten we eigenlijk al op voorhand. 's Morgens om 10 uur kregen we telefoon dat hij geboren was, dus toen hebben we vlug gegeten en zijn we naar het ziekenhuis gegaan. Toen we daar aankwamen was de hele familie er al, dus het was soms wel een beetje chaos. Ik heb daar nog meer nieuwe familieleden ontmoet, het houdt gewoon niet op. Het kindje is echt heel schattig en het is even blank als mij. Het ziekenhuis is het ziekenhuis van een nonkel hier, hij is plastische chirurg. Dus we konden de hele dag lang in het ziekenhuis blijven. Zo hebben we daar naar de voetbal gekeken (in een andere kamer) en hebben we gevierd dat Mexico geplaatst is voor de wereldbeker, uitgebreid gegeten, een beetje ronddwalen door het ziekenhuis, nog eens naar de baby kijken en heel veel foto's nemen van de baby.

Voor de rest ga ik door de week elke dag naar school. Ik zal dan maar even vertellen hoe mijn schooldag eruit ziet. We beginnen de dag om 7 uur met het saaiste vak: economie. We hebben het daar gewoon over oude economisten en hun theorieën. Iemand leest voor uit een boek en iemand anders moet dat noteren op het bord. Dat is echt heel slaapverwekkend. Het volgende uur hebben we Spaans, daar doen we dezelfde dingen als bij Nederlands in België, dus ik kan nog wel wat volgen. De leerkracht helpt mij ook met het Spaans en leert mij nieuwe woorden en woorden die hier in Chiapas worden gebruikt. Volgend jaar kan ik dus Chiapanees Mexicaans Spaans praten (of hoe je het ook wilt noemen). Het derde uur hebben we statistiek en dat valt heel goed mee. De leerkracht wilt heel veel weten over hoe het in België is en dan vergelijken we dat met Mexico. Het vak statistiek is echt heel gemakkelijk hier. We hebben het de afgelopen maand alleen nog maar over het sommatieteken gehad. Hier is het dus ook statistiek zonder telmachine, dus ge kunt al weten dat het niet zo moeilijk is dan. Dan is er een half uur pauze en zoals ik al gezegd heb is het dan etenstijd. We zijn ook al een paar keer tijdens de pauze naar casa blanca geweest. Dat is dus een plaatsje waar je taco's en pozol kunt eten en drinken. Echt wel lekker. Daarna hebben we filosofie: niemand vindt het leuk en de leerkracht heeft geen gezag. Dus daar doen we ook niet veel. Dan hebben we rechten. De leerkracht schrijft veel op het bord, dus het is vooral overschrijven. Van dit vak begrijp ik echt niks. Daarna hebben we een lesuurtje antropologie. Het is dezelfde leerkracht als die van filosofie, dus is het weer een uurtje niksdoen. Dan hebben we het laatste uur geschiedenis. Daar wordt ook al vlug afgeweken op het onderwerp 'ontdekkingsreizigers'. De laatste 2 dagen bij geschiedenis hebben we gewoon gepraat over Mexicaans eten. Dat komt omdat het dan al 1 uur is en iedereen honger heeft. Zo zien mijn schooldagen eruit van maandag tot woensdag. Donderdag hebben we geen statistiek, maar wel een uurtje psychologie en ook nog LO. Bij LO doen we echt helemaal niks. Gisteren hebben we dan ook met alle leerlingen van prepa (20 in totaal) gepraat met de directrice over LO. We gaan dus vanaf nu alleen maar dansen, ik ben eens benieuwd hoe dat gaat gaan in mijn klasje met 5 jongens en mij. Vrijdag hebben we een uurtje LO en dan 2 uren psychologie, 2 uren capacitacion de trabajo en 2 uren orientación educativa (sorry, ik heb geen idee hoe ik die vakken in het Nederlands moet zeggen). Die vakken hebben we allemaal van dezelfde leerkracht, gelukkig is ze wel een toffe. Zo hebben we gisteren bijvoorbeeld de film Identity (of Identidad in het Spaans) gekeken. Mijn klasgenoten kregen het idee om naar casa blanca te gaan en daar een kilo vlees te kopen met tortilla's, salsa en pepers bij. Dus tijdens de film hebben we goed kunnen eten van de taco's. Zo, nu weten jullie toch ook al veel over mijn school.

Na school ga ik samen met Katrine naar UVG, dat is een andere school in de buurt. Daar kunnen we dan aan sport doen, want bij onze school gaat dat niet. We hebben gekozen om van 2 tot 4 te gaan cheerleaden. Maar ge moet u daar niet te veel bij voorstellen. Het is niet zoals in Amerika, het is cheerleaden op zijn Mexicaans en dat vind ik wel tof zo. Van 6 tot 7 ga ik dan samen met Esther een uurtje naar de zumba ofwel een uurtje spinning. De dagen zijn dus wel goedgevuld en dat vind ik wel tof. Als ik dan toch niks te doen heb kan ik altijd naar Plaza Crystal gaan. Dat is een groot winkelcentrum dat op 15 min wandelen van mijn huis ligt, ideaal dus. Voor de rest ga ik ook nog altijd 2 keer per week naar de mis. Het begint nu wel wat saai te worden, maar gelukkig vind Isis het ook niet zo tof. Zo luisteren we dan maar samen naar muziek of gaan we naar Plaza del Sol, dat is een ander winkelcentrum dat juist naast de kerk ligt. Ofwel hou ik mij bezig met wat Spaans te leren, wat ook wel altijd nuttig is.

Het Spaans lukt ook elke dag beter en beter. Ik heb deze week ook Pinokio in het Spaans gekocht: Pinocho. Ik ga dus vanaf nu beginnen met boekjes in het Spaans te lezen en ik begin maar bij iets makkelijks.

Meer weet ik nu niet te vertellen, maar alles gaat hier dus heel goed!

Ik mis jullie wel allemaal hoor!

¡Adíos!