En de school is begonnen

¡Hola!

Hier volgt een verslagje van de afgelopen dagen/weken.

Maandag 24 augustus zijn we (Isis en gastmama) naar een stadje in de buurt geweest: Chiapa de Corzo. Onderweg heb ik nog veel gezien van Tuxtla zelf: veel kleuren, kleine vervallen huisjes en een slechte weg, maar het heeft zeker zijn charmes. Chiapa de Corzo is best wel gezellig en het heeft veel winkeltjes met chiapas-kitch of hoe ik het ook mag noemen. Daar heb ik ook voor het eerst een typisch drankje van hier gedronken: Pozol. Er zit maïs, kaneel, cacao en water in en het smaakt echt wel goed. Dan zijn we naar de supermarkt geweest en alles is er dus echt heel groot en goedkoop: colaflessen van 3 liter en het kost maar 20 pesos denk ik. 's Avonds ben ik dan naar de familie geweest van mijn gastmama. Het was geen familiefeest zoals ik dacht, maar alle tantes, nonkels, neven en nichten wonen daar samen in 1 huis of in de buurt van dat huis. Het is echt zo een grote familie, ik weet nog altijd niet juist welk kind van wie is. Maar de eerste avond was echt al gezellig, ze waren de hele tijd met mij aan het praten hoewel ik er nog niet veel van begreep.

Dinsdag 25 augustus zijn we samen met een paar familieleden naar de zoo geweest. Het was een zoo vol met dieren van Chiapas: krokodillen, aapjes, veel spinnen en slangen, ... Sommigen wil ik toch liever niet tegenkomen hier.

Woensdag 26 augustus zijn we samen met de gastpapa (de ouders zijn dus uit elkaar, dus hem zie ik niet veel) naar el Cañon del Sumidero geweest. Daar heb ik heel veel foto's getrokken van het mooie uitzicht. Dat was echt wel supermooi daar. 's Avonds ben ik dan voor de eerst keer naar de mis geweest. Ik moet zeggen dat het er heel anders is dan hier. Het is geen gewone kerk, het lijkt eerder op een grote sporthal en die is zeker goed gevuld. Het is echt zoals je het op tv ziet: zingen, klappen, lachen en wenen en een man die om de zoveel tijd 'Amen' roept. De 2 uren mis waren best wel snel voorbij.

Donderdag 27 augustus ben ik de hele dag bij de familie geweest. Ze praten en lachen daar de hele tijd en ik probeer mee te volgen, maar dat is niet altijd even makkelijk. De familie vindt mijn haar hier ook geweldig: ros en krullen, dat zien ze hier niet veel.

Vrijdag 28 augustus had ik mijn eerste bijeenkomst met de AFS'ers van Tuxtla. Samen met Beret (Duitsland) en Katrina (Noorwegen) ga ik hier dus allerlei activiteiten doen. Julie (België) zit ook in mijn stad, maar zij heeft een ander comité. Namiddag ben ik dan terug naar de familie gegaan. Daar heeft een neef mij wat Spaans geleerd en ik heb hem Nederlands geleerd. Laat ik het zo zeggen: ik hoop dat mijn Spaanse uitspraak toch wat beter is dan zijn Nederlands. Sommige klanken kennen die totaal niet: ui, eu, ij. Mijn naam is hier ook echt een ramp: Ri-et of Rietz hoor ik hier meestal. Ik heb hier ook nog problemen met de j, maar ik doe mijn best. 's Avonds heb ik ook geholpen met versieringen te maken voor een babyshower. Een tante gaat in oktober bevallen en 30 september is er dus een babyshower, ik ben eens benieuwd.

Zaterdag 29 augustus ben ik naar een museum geweest over de marimba, dat is dus heel populair hier. Het museum stelde niet zo heel veel voor, ik ben beter gewoon :). De rest van de dag bestond uit: winkelen, Spaans leren met de familie en versieringen maken.

Zondag 30 augustus begon weer met een mis van 2 uren. Daarna zijn we met een paar familieleden weer naar Chiapa de Corzo geweest. Ik vind het daar echt wel gezellig. 's Avonds was er een vergadering van AFS voor de families. Het was allemaal in het Spaans en ik begreep er niet echt veel van. Het ging vooral over de regels enzo.

Maandag 31 augustus begon de school voor Isis. Ze was best wel zenuwachtig want ze moest nu naar een nieuwe school. Haar secundario zit erop en nu begint ze aan haar eerste jaar preparatorio. Secundario zijn de eerste 3 jaren van het middelbaar en prepa zijn de laatste 3 jaren. Ik mocht nog een dagje thuisblijven, en ik heb toen maar geleerd hoe ik hier moet wassen en strijken.

Dinsdag 1 september was het dan zover: mijn eerste schooldag. Ik zit op Fray Bartolome de las Casas samen met Katrine. Beret zit op een andere school met haar gastbroer. De school is hier totaal anders dan in België. De school begint om 7 uur, dit betekent dat ik dus elke dag om 10 voor 6 moet opstaan. De school stopt gelukkig wel om 20 na 1 op de meeste dagen. Mijn klasje is ook heel klein: 7 mensen met mij erbij. Ze hebben wel allemaal typische Mexicaanse namen vind ik: Rodrigo, Erick, Luiz, Erendira, Everardo, Juan Carlos. Ik moet ook een schooluniform aandoen: een jeanse broek en een wit polo-t-shirt. Maar het is niet zo erg als je uw gewone kleren aandoet. De lessen zijn hier wel supersaai: economie, Spaans, statistiek, rechten, geschiedenis, antropologie, filosofie, psychologie, LO en nog een paar vakken waar ik de naam nog niet van ken. In een les doen we eigenlijk niet zo veel, als de leerkracht of de leerlingen geen zin meer hebben, dan stoppen we gewoon eerder. Meestal eindigt de les met vragen aan mij te stellen. Als uw gsm hier afgaat in de klas, mag je even naar buiten om te bellen. Dus het is totaal geen strenge school in vergelijking met Augustinus. Van half 10 tot 10 hebben we een half uur pauze (de rest van de dag is het les aan 1 stuk (als de leerkracht opdaagt alleszins)). Tijdens de pauze gaan we naar de cafetaria en daar kunt ge heel goedkoop eten. Hoewel ik dan totaal geen honger heb, begint de rest te eten dat het niet normaal is.

Woensdag 2 september heb ik de combi/collectivo genomen om naar school te gaan. Dat is dus een marginaal, klein busje (Je moet je bukken om te kunnen instappen) en je ziet ze hier de hele dag door rondrijden in de stad. Ze rijden echt wel snel, dus ge moet u goed vasthouden om niet te vallen in de bus. Op school hadden we niet zo veel les: veel studie en dat betekent hier gewoon wat rondhangen. Om half 12 besloten mijn klasgenoten om al naar huis te gaan, want ze hadden hun huiswerk voor geschiedenis niet gemaakt. Ik heb toen maar mijn schooluniform gekocht en gewacht in de cafetaria (want ik moet pas om 2 uur op de school van Isis zijn, zodat we samen naar huis kunnen gaan). Daar heb ik ook nog een paar nieuwe mensen leren kennen van unief (unief en prepa is dus op dezelfde school). 's Avonds ging ik weer naar de mis en de dag zat er weer op.

Donderdag 3 september was het weer een gewone schooldag. Ik probeer te volgen in de klas maar dat is echt niet gemakkelijk. Alleen bij Spaans en Statistiek kan ik fatsoenlijk volgen. Bij de andere vakken probeer ik gewoon niet in slaap te vallen, wat al een hele uitdaging is. Na de school wandel ik dan naar de school van Isis. Ik voel me dan best wel bekeken: ros, krullen en blank zijn ze hier echt niet gewoon. Het is ook echt warm om te wandelen in zo een hitte hier. Het is hier elke dag rond de 33 graden denk ik. Dus dat betekent zweten voor mij. 's Avonds ging ik naar de familie, want er was een neefje jarig. Daar heb ik keilekkere cake gegeten en nog vanalles. Ik heb ook helemaal alleen een verjaardagslied moeten zingen in het Nederlands voor de hele familie.

Vrijdag 4 september was de laatste schooldag van de week: eindelijk. Om 3 uur gingen we, zoals bijna elke dag, eten bij de familie. (Als ik familie zeg bedoel ik alleen de familie van de kant van mijn gastmama, want bij de gastpapa kom ik nooit.) Want mijn gastmama kan echt niet goed koken. Een tante kan wel heel goed koken, dus de keuze is vlug gemaakt. Ik heb hier al heel veel nieuwe dingen gegeten: tamales, tostados de pollo, tacos de cochito, empanadas, garnachas, tacos fritos, ensalada de camarón en nog heel veel dingen waar ik de naam al niet meer van weet. De familiesituatie zit hier trouwens heel ingewikkeld in elkaar. De oma en opa zijn heel vroeg gestorven en toen heeft een tante en een nonkel de rol van mama en papa overgenomen. Iedereen noemt hen dan ook mama en papa (daarom dat ik nog altijd niet goed weet welk kind nu van wie is). Dus na het eten zijn we naar huis gegaan en toen heb ik de rest van de dag geslapen. Ik was zo moe na een week school, dus ik kan de siëstas zeker appreciëren.

Zaterdag 5 september heb ik wat rondgelopen in het shoppingcenter, daar ben ik dan (lichtjes onder dwang) geschminkt. 's Avonds was het een belangrijke voetbalwedstrijd: Costa Rica tegen Mexico. Ze hadden een sombrero voor mij gekocht zodat ik goed kon supporteren en het heeft geholpen: 0-3! Ze gaan hier ook volledig uit hun dak als Mexico heeft gescoord, echt wel grappig om te zien.

Zondag 6 september begon weer met een mis. Daarna heb ik met Julie afgesproken in het shoppingcenter Plaza del Sol. Toen heb ik eindelijk weer eens wat Nederlands kunnen praten. Bij haar familie gaat het ook heel goed, net zoals bij de andere 2 hier in Tuxtla. Ik denk dat niemand hier van gastgezin gaat veranderen. Ik had eerst wel wat schrik, want op het AFS-kamp zeiden ze dat vorig jaar 57% van de AFS'ers van gastgezin was veranderd hier in Mexico. Maar mijn familie valt zo goed mee, dat dat niet gaat gebeuren bij mij. 's Avonds was er weer een vergadering van AFS en het weekend zat er toen weer op.

Van maandag 7 september tot vrijdag 11 september was het een gewone schoolweek. Ik begin al wat meer te verstaan van het Spaans, maar het blijft moeilijk om te volgen. Mijn klasgenootjes helpen mij ook wel met het Spaans en gelukkig kunnen 2 jongens een beetje Engels, zodat ik toch wat dingen aan hen kan vragen. Ze vinden het nog altijd gek dat ik niet eet om half 10 's morgens, maar ik vind het echt te vroeg en te warm om dan al taco's te eten. Ik hou het maar bij veel water drinken. Vrijdag hebben we bijna de hele dag les van 1 juffrouw, zij geeft ons psychologie en nog andere vakken waar ik de bedoeling nog niet van snap. In 1 vak moeten we een presentatie maken over iets. Ik ga samen met Luiz een presentatie geven over chocolade, een ander groepje heeft het over lekstokken en bier zonder alcohol. De rest van de vrijdag hebben we een heel saaie film gekeken. Het ging over het uitdrukken van uw gevoelens enzo. Het meisje van mijn klas komt trouwens niet veel naar school, ze was alleen maandag op school, dus veel leerkrachten denken dat we maar met 6 zijn in onze klas. Woensdag 9 september moest Mexico ook nog tegen Honduras spelen. Ik heb de laatste 20 minuten nog kunnen zien (ik zat weer in de mis) en ik heb gelukkig nog de beslissende goal kunnen zien: 1-0 voor Mexico.

Zaterdag 12 september heb ik niet veel gedaan: Spaans geleerd en voetbal gekeken met de familie. Ze geven mij ook altijd heel veel eten hier en als ik zeg dat ik echt geen honger heb, zeggen ze dat ik toch eens moet proeven. Ik heb hier al veel rare dingen gegeten: mango met chile, snoep met chile, ijs met chile, een maïskolf met mayonaise, ketshup en chile. Maar het valt allemaal wel goed mee (alleen de snoep is echt niet te eten).

Gisteren, zondag 13 september ben ik na de mis samen met Katrine en Isis naar een film geweest. Het was gelukkig Engels gesproken en Spaans ondertiteld. Maar het is echt wel koud in de filmzaal: de volgende keer neem ik toch iets warms mee om dan aan te doen. Het was wel een goede film: La decision mas dificil, het is de nieuwe film van Cameron Diaz. 's Avonds heb ik niet meer veel gedaan. Isis maakte haar huiswerk en ik heb wat op de pc gezeten en geluisterd naar Mexicaanse muziek. Dat heb ik nogal vlug opgegeven en ik ben dan maar overgegaan naar de gewone muziek van België.

Vandaag, maandag 14 september heb ik geen school! Morgen en overmorgen ook niet, want het is hier morgen groot feest. Vandaag heb ik mijn kleren gewassen en gestreken en heel lang geschreven op mijn blog. Dat was mijn verslagje van de afgelopen dagen. In het vervolg ga ik niet meer zo lang wachten met schrijven, want ik heb hier toch 2 uur op gezeten.

¡Adíos!