¡Hola!
Ok, ik heb mijn belofte niet volgehouden om elke week iets te schrijven, sorry daarvoor. Ik ga ook niks meer beloven. Ik heb wel een aantal andere blogsites op mijn blog gezet, dus als ik weer een lange tijd niks van mij laat horen, kunnen jullie daar eens op kijken. Er is er ook eentje in het Noors bij, dus vooraleer ge die hebt vertaald, zal ik wel iets nieuws hebben gepost.
Het leven gaat hier zo zijn gangetje met hier en daar wat speciale dagen bij:
Mijn nicht, Ana, is getrouwd. Leuk zou je dan denken, een sjieke trouw met alles erop en eraan zoals in België, het was wel leuk, maar niet zo sjiek. Het kwam misschien ook omdat ze maar 17 is en verplicht moest trouwen van haar mama. Inderdaad, ze is zwanger. Mijn gastmama zegt dat het niet verplicht was en dat ze het zelf wou, maar dat geloof ik toch niet. Ze trouwden samen met nog 2 andere koppels in een kerk. Ik gok dat de andere meisjes maar 15 of 16 jaar waren en ik denk dus ook dat zij zwanger waren. Na de mis werden de stoelen aan de kant gezet en werden er tafels geplaatst om te kunnen eten. Toch wel gek zo een trouw met 3 verschillende families samen.
Ik ben ook naar een XV años geweest van een vriendin van Isis. Dat is dus hetzelfde als een sweet sixteen in de VS, maar dan als je 15 bent natuurlijk. Dit kan je dus wel vergelijken met een trouw, zo sjiek dat dat is. De jarige had ook 3 verschillende outfits, want ze had 3 verschillende dansjes om te dansen: salsa, Michael Jackson-remix en nog een soort dans.
Ik ben ook een dagje naar San Cristobal geweest en daar hebben we ook de andere AFS-studenten gezien. Het was daar wel mooi, maar heel anders dan Tuxtla (mijn stadje). Het is daar ook veel kouder dan hier, maar ja kan ook moeilijk anders. Het is hier nu december en nog altijd zweten geblazen. Een echt kerstgevoel heb ik hier ook niet, omdat het gewoon veel te warm is, de bomen hebben nog bladeren... Mijn huis is ondertussen wel al wat versierd, we hebben wel geen kerstboom, maar veel kerstkitch. Normaal ook een opgeblazen kerstman, maar het lukte ons niet om het op te zetten (dan mis je toch een man in huis).
Ondertussen ook een paar AFS-meetings gehad. Daar doen we dus echt niks en dat is ook helemaal niet tof. Afgelopen zondag moesten we ons land voorstellen en typische gerechten klaarmaken. Julie en ik hebben tomate crevette gemaakt en ook een dame blanche (vanille-ijs en chocoladesaus gekocht) en toen hebben we ook een liedje van Marco Borsato gezongen (typisch Belgisch, ik weet het).
Het is hier nu ook 2 weken Feria. Een grote kermis (dan heb ik toch mijn Meeuwen kermis gehad voor dit jaar) en ook optredens. Heel veel volk daar want het is de kermis van heel Chiapas.
Vandaag speelt Cruz Azul de heenwedstrijd om kampioen te spelen. Zondag is de terugwedstrijd en dan weten we wie hier kampioen is. Inderdaad, mijn voetbalteam hier is toch wel wat beter bezig dan Genk. Mexico moet trouwens voor de wereldbeker spelen tegen Frankrijk, Zuid-Afrika, Uruguay. Allemaal in juni, dus kan ik hier nog wat supporteren voor ze.
Zo, nu weten jullie al weer wat meer over mijn leventje hier!
¡Adíos!
Ok, ik heb mijn belofte niet volgehouden om elke week iets te schrijven, sorry daarvoor. Ik ga ook niks meer beloven. Ik heb wel een aantal andere blogsites op mijn blog gezet, dus als ik weer een lange tijd niks van mij laat horen, kunnen jullie daar eens op kijken. Er is er ook eentje in het Noors bij, dus vooraleer ge die hebt vertaald, zal ik wel iets nieuws hebben gepost.
Het leven gaat hier zo zijn gangetje met hier en daar wat speciale dagen bij:
Mijn nicht, Ana, is getrouwd. Leuk zou je dan denken, een sjieke trouw met alles erop en eraan zoals in België, het was wel leuk, maar niet zo sjiek. Het kwam misschien ook omdat ze maar 17 is en verplicht moest trouwen van haar mama. Inderdaad, ze is zwanger. Mijn gastmama zegt dat het niet verplicht was en dat ze het zelf wou, maar dat geloof ik toch niet. Ze trouwden samen met nog 2 andere koppels in een kerk. Ik gok dat de andere meisjes maar 15 of 16 jaar waren en ik denk dus ook dat zij zwanger waren. Na de mis werden de stoelen aan de kant gezet en werden er tafels geplaatst om te kunnen eten. Toch wel gek zo een trouw met 3 verschillende families samen.
Ik ben ook naar een XV años geweest van een vriendin van Isis. Dat is dus hetzelfde als een sweet sixteen in de VS, maar dan als je 15 bent natuurlijk. Dit kan je dus wel vergelijken met een trouw, zo sjiek dat dat is. De jarige had ook 3 verschillende outfits, want ze had 3 verschillende dansjes om te dansen: salsa, Michael Jackson-remix en nog een soort dans.
Ik ben ook een dagje naar San Cristobal geweest en daar hebben we ook de andere AFS-studenten gezien. Het was daar wel mooi, maar heel anders dan Tuxtla (mijn stadje). Het is daar ook veel kouder dan hier, maar ja kan ook moeilijk anders. Het is hier nu december en nog altijd zweten geblazen. Een echt kerstgevoel heb ik hier ook niet, omdat het gewoon veel te warm is, de bomen hebben nog bladeren... Mijn huis is ondertussen wel al wat versierd, we hebben wel geen kerstboom, maar veel kerstkitch. Normaal ook een opgeblazen kerstman, maar het lukte ons niet om het op te zetten (dan mis je toch een man in huis).
Ondertussen ook een paar AFS-meetings gehad. Daar doen we dus echt niks en dat is ook helemaal niet tof. Afgelopen zondag moesten we ons land voorstellen en typische gerechten klaarmaken. Julie en ik hebben tomate crevette gemaakt en ook een dame blanche (vanille-ijs en chocoladesaus gekocht) en toen hebben we ook een liedje van Marco Borsato gezongen (typisch Belgisch, ik weet het).
Het is hier nu ook 2 weken Feria. Een grote kermis (dan heb ik toch mijn Meeuwen kermis gehad voor dit jaar) en ook optredens. Heel veel volk daar want het is de kermis van heel Chiapas.
Vandaag speelt Cruz Azul de heenwedstrijd om kampioen te spelen. Zondag is de terugwedstrijd en dan weten we wie hier kampioen is. Inderdaad, mijn voetbalteam hier is toch wel wat beter bezig dan Genk. Mexico moet trouwens voor de wereldbeker spelen tegen Frankrijk, Zuid-Afrika, Uruguay. Allemaal in juni, dus kan ik hier nog wat supporteren voor ze.
Zo, nu weten jullie al weer wat meer over mijn leventje hier!
¡Adíos!
