Hoi
Ik ben net aangekomen in mijn gastgezin en ik mocht de computer al gebruiken (een hele sjieke waarmee ik met een pen op het scherm moet "klikken").
Dus zal ik beginnen met een verslagje te schrijven.
Vrijdag ben ik dus vertrokken richting Mexico City. Om 8 uur 's morgens heb ik, samen met nog een deel AFS'ers het vliegtuig genomen richting Madrid, om kwart na 10 kwamen we daar aan, dan ben ik met nog 6 andere AFS'ers van Vlaanderen richting Mexico City vertrokken. Om 13 uur vertrok het vliegtuig en om 17u20 kwa
men we daar aan (plaatselijke tijd), dus bij jullie was het toen 00u20. Op het vliegtuig lagen ook kussentjes en dekentjes klaar voor ons (dus dit is niet alleen bij Mieke), ik heb ze wel niet meegenomen maar dat doe ik wel op de terugweg ;) .Nu is er dus 7 uur tijdsverschil, maar in de winter maar 6. Aangekomen in Mexico City, moesten we wachten op een groot deel van de andere AFS'ers. Om 20u00 vertrokken we toen allemaal samen met de bus naar ons kamp. Ik weet niet meer juist hoe de plaats noemde, maar ik zal het wel eens opzoeken en dan zal ik het jullie laten weten. Het was toch wel nog 2 uur rijden. Toen we bijna op ons kamp aankwamen, kon de chauffeur de draai niet tegoei nemen en we zaten met de zijkant van de bus tegen een boompje of een paal of ... (ik was aan het slapen). Plots brak het raam en vielen allemaal kleine glasscherven in de bus. Natuurlijk was het bij het raam van de persoon die voor mij zat en lagen er ook een paar glasscherven bij mij. De chauffeur probeerde toch nog zijn draai te nemen, maar toen kwam mijn raam vol met van die kleine glasstukjes (gelukkig zijn ze niet gevallen). Toen dacht ik wel dat het tijd was om ergens anders te gaan zitten, na 10 minuten stil te hebben gestaan kwam er een AFS-vrijwilliger vragen of alles goed met ons was en hij zei er nog bij: "Welcome to Mexico!". Na deze vermoeiende dag zijn we rond 00u00 eindelijk ons bed kunnen ingaan en de volgende dag begonnen we met een stevig ontbijt, dat moest ook wel want pas om half 3 eten ze hier lunch en dan eten ze echt veeeeeeel: we kregen pasta, frieten (niet zoals in België, maar toch goeie), tortillas, sla, vlees en natuurlijk pikante saus. 's Avonds om 8 uur kregen we ons avondeten: gefrituurde tortillas met vanalles in ( ik heb nog geen idee hoe dat het noemt). Als we dan nog niet genoeg gegeten hadden, konden we ook nog vers fruit eten. Natuurlijk hebben we ook nog andere dingen gedaan dan veel eten, we kregen speciale activiteiten (regels, een paar typische dingen van Mexico, belangrijke dingen die we moeten weten over Mexico,...). De dag was redelijk vermoeiend omdat iedereen nog moe was van de lange vliegreis. Toch hadden we nog genoeg energie voor een Mexicaans feestje! We moesten eerst per land een act doen voor de talentshow en daarna begon het feestje met het slaan van een piñata. Nadat we de snoepjes hadden opgeraapt, begon het echte dansfeest. En dan bedoel ik echt dansen. Ik ga precies nog veel moeten leren van al die salsa en andere dansen. Toen zijn we vermoeid naar bed gegaan, en vandaag zijn we dan vertrokken richting ons gastgezin. Er zijn veel mensen die in Chiapas verblijven, ik heb ze niet geteld, maar het waren er ongeveer 14. 3 daarvan verblijven in hetzelfde stadje, Tuxtla Gutiérrez, als mij (nog een Belg, Julie van Antwerpen, een Duitse en een Noorse). We zijn dus terug met de bus naar de luchthaven gegaan en hebben daar tot 17u45 moeten wachten op ons vliegtuig. Ongeveer 2 uur later kwamen we aan in Tuxtla. Daar wachtte mijn gastgezin mij op. Ik kon ze meteen herkennen, want ze hadden zelfs een mooie ballen bij met "Bienvenido" en ch
ocolaatjes. Ik ben toen met mijn gastvader, Jorge, mijn gastmoeder, Maria, en mijn gastzus Isis naar mijn nieuwe thuis gereden. Ze zijn echt supervriendelijk! In de auto hebben we over allerlei dingen gepraat (Isis kan gelukkig goed Engels). De familie doet graag aan sport, ze gaan 2 keer per week naar de mis, ... Normaal is er ook nog een gastbroer, maar die is met AFS voor 10 maanden naar Noorwegen, dus hem ga ik niet zien. In mijn nieuwe huis aangekomen, heb ik een rondleiding gekregen. Het is echt een superleuk huis. Ik heb zelfs een eigen kamer (ik denk van de broer) en een eigen badkamer. Er is ook een soort gymkamer, waar ik wat kan sporten op fitnesstoestellen (na het vele eten zal dat wel nodig zijn.) Dat is zowat alles wat ik al heb meegemaakt. Het ziet hier dus echt super uit en ik ben al benieuwd naar morgen, want dan is er een familiefeest met de 12 broers en zussen van de mama..
¡Adíos!
Ik ben net aangekomen in mijn gastgezin en ik mocht de computer al gebruiken (een hele sjieke waarmee ik met een pen op het scherm moet "klikken").
Dus zal ik beginnen met een verslagje te schrijven.
Vrijdag ben ik dus vertrokken richting Mexico City. Om 8 uur 's morgens heb ik, samen met nog een deel AFS'ers het vliegtuig genomen richting Madrid, om kwart na 10 kwamen we daar aan, dan ben ik met nog 6 andere AFS'ers van Vlaanderen richting Mexico City vertrokken. Om 13 uur vertrok het vliegtuig en om 17u20 kwa
men we daar aan (plaatselijke tijd), dus bij jullie was het toen 00u20. Op het vliegtuig lagen ook kussentjes en dekentjes klaar voor ons (dus dit is niet alleen bij Mieke), ik heb ze wel niet meegenomen maar dat doe ik wel op de terugweg ;) .Nu is er dus 7 uur tijdsverschil, maar in de winter maar 6. Aangekomen in Mexico City, moesten we wachten op een groot deel van de andere AFS'ers. Om 20u00 vertrokken we toen allemaal samen met de bus naar ons kamp. Ik weet niet meer juist hoe de plaats noemde, maar ik zal het wel eens opzoeken en dan zal ik het jullie laten weten. Het was toch wel nog 2 uur rijden. Toen we bijna op ons kamp aankwamen, kon de chauffeur de draai niet tegoei nemen en we zaten met de zijkant van de bus tegen een boompje of een paal of ... (ik was aan het slapen). Plots brak het raam en vielen allemaal kleine glasscherven in de bus. Natuurlijk was het bij het raam van de persoon die voor mij zat en lagen er ook een paar glasscherven bij mij. De chauffeur probeerde toch nog zijn draai te nemen, maar toen kwam mijn raam vol met van die kleine glasstukjes (gelukkig zijn ze niet gevallen). Toen dacht ik wel dat het tijd was om ergens anders te gaan zitten, na 10 minuten stil te hebben gestaan kwam er een AFS-vrijwilliger vragen of alles goed met ons was en hij zei er nog bij: "Welcome to Mexico!". Na deze vermoeiende dag zijn we rond 00u00 eindelijk ons bed kunnen ingaan en de volgende dag begonnen we met een stevig ontbijt, dat moest ook wel want pas om half 3 eten ze hier lunch en dan eten ze echt veeeeeeel: we kregen pasta, frieten (niet zoals in België, maar toch goeie), tortillas, sla, vlees en natuurlijk pikante saus. 's Avonds om 8 uur kregen we ons avondeten: gefrituurde tortillas met vanalles in ( ik heb nog geen idee hoe dat het noemt). Als we dan nog niet genoeg gegeten hadden, konden we ook nog vers fruit eten. Natuurlijk hebben we ook nog andere dingen gedaan dan veel eten, we kregen speciale activiteiten (regels, een paar typische dingen van Mexico, belangrijke dingen die we moeten weten over Mexico,...). De dag was redelijk vermoeiend omdat iedereen nog moe was van de lange vliegreis. Toch hadden we nog genoeg energie voor een Mexicaans feestje! We moesten eerst per land een act doen voor de talentshow en daarna begon het feestje met het slaan van een piñata. Nadat we de snoepjes hadden opgeraapt, begon het echte dansfeest. En dan bedoel ik echt dansen. Ik ga precies nog veel moeten leren van al die salsa en andere dansen. Toen zijn we vermoeid naar bed gegaan, en vandaag zijn we dan vertrokken richting ons gastgezin. Er zijn veel mensen die in Chiapas verblijven, ik heb ze niet geteld, maar het waren er ongeveer 14. 3 daarvan verblijven in hetzelfde stadje, Tuxtla Gutiérrez, als mij (nog een Belg, Julie van Antwerpen, een Duitse en een Noorse). We zijn dus terug met de bus naar de luchthaven gegaan en hebben daar tot 17u45 moeten wachten op ons vliegtuig. Ongeveer 2 uur later kwamen we aan in Tuxtla. Daar wachtte mijn gastgezin mij op. Ik kon ze meteen herkennen, want ze hadden zelfs een mooie ballen bij met "Bienvenido" en ch
ocolaatjes. Ik ben toen met mijn gastvader, Jorge, mijn gastmoeder, Maria, en mijn gastzus Isis naar mijn nieuwe thuis gereden. Ze zijn echt supervriendelijk! In de auto hebben we over allerlei dingen gepraat (Isis kan gelukkig goed Engels). De familie doet graag aan sport, ze gaan 2 keer per week naar de mis, ... Normaal is er ook nog een gastbroer, maar die is met AFS voor 10 maanden naar Noorwegen, dus hem ga ik niet zien. In mijn nieuwe huis aangekomen, heb ik een rondleiding gekregen. Het is echt een superleuk huis. Ik heb zelfs een eigen kamer (ik denk van de broer) en een eigen badkamer. Er is ook een soort gymkamer, waar ik wat kan sporten op fitnesstoestellen (na het vele eten zal dat wel nodig zijn.) Dat is zowat alles wat ik al heb meegemaakt. Het ziet hier dus echt super uit en ik ben al benieuwd naar morgen, want dan is er een familiefeest met de 12 broers en zussen van de mama..¡Adíos!
